Zespół cieśni nadgarstka operacja

Zespół cieśni nadgarstka

Co to jest zespół cieśni nadgarstka?

Zespół kanału nadgarstka (zespół cieśni nadgarstka) to zaburzenie z grupy zaburzeń uciskowo-nerwowych polegające na dysfunkcji nerwu przyśrodkowego w wyniku długotrwałego ucisku. Nadgarstek jest tak skonstruowany, że kości wchodzące w jego skład, wraz z otaczającymi je tkankami tworzą tzw. kanał nadgarstka. Przez kanał nadgarstka przebiega nerw pośrodkowy oraz ścięgna odpowiedzialne za zginanie i prostowanie palców. Przeciążenie ręki oraz długotrwałe wykonywanie powtarzających się czynności, może prowadzić do ucisku na nerw pośrodkowy, co objawia się osłabieniem precyzji chwytu dłoni, dolegliwościami bólowymi oraz drętwieniem okolic dłoni. Wytężona praca dłoni przyczynia się do powstania obrzęku uciskającego na nerw pośrodkowy, ucisk ten wpływa na nieprawidłowe odżywienie nerwu, w konsekwencji czego dochodzi do obrzęku włókien samego nerwu i nasilenie się dolegliwości.

Przyczyny występowania zespołu cieśni nadgarstka.

Schorzenie to bardzo często dotyka osoby, które długotrwale pracują z klawiaturą oraz myszką komputerową. Zespół cieśni nadgarstka zazwyczaj występuje w ręce dominującej i atakuje przeważnie kobiety. Mężczyźni zdecydowanie rzadziej borykają się z tego rodzaju dolegliwościami.

Oprócz długotrwałej, wytężonej pracy ręki na zespołu cieśni nadgarstka mogą mieć wpływ różnego rodzaju urazy nabyte w przeszłości, źle poskładane kości po operacji, stłuczenia i zwichnięcia. Występuje szereg chorób mogących mieć wpływ na występowanie schorzenia, zaliczyć do nich możemy: zapalenie stawów, cukrzyca, otyłość itp.

Zespół cieśni nadgarstka – objawy.

W początkowym etapie zespołu kanału nadgarstka odczuwalne są dolegliwości bólowe podczas ruchu samego nadgarstka. Przy bardziej zaawansowanym stadium ból występuje nawet gdy nadgarstek jest w spoczynku, towarzyszy mu również drętwienie palców. Dolegliwości te wzmagają się w trakcie snu co ma związek z tym, ze podczas snu naturalna pozycją nadgarstka jest zgięcie. Często osoby cierpiące na to schorzenie wybudzają się w nocy i maja problemy z zaśnięciem, właśnie ze względu na opisane dolegliwości dłoni.

Uczucie drętwienia i mrowienia obejmuje wszystkie palce poza najmniejszym, w jego przypadku nie ma żadnych niepokojących objawów. Wraz z postępującym rozwojem zespołu cieśni nadgarstka osłabieniu ulega siła mięśniowa dłoni problemem jest odkręcenie słoika, utrzymanie w ręku kubka lub filiżanki, a nawet zwykły uścisk dłoni na przywitanie. Prowadząc samochód lub wykonując innych czynności wymagających zgięcia nadgarstka sprawia, że objawy nasilają się. Podobnie jest gdy ręka uniesiona jest ku górze, opuszczenie dłoni swobodnie w dół łagodzi intensywność objawów.

Zespół cieśni nadgarstka – leczenie.

Naprzemienne zginanie i prostowanie nadgarstka powoduje dodatkowy ucisk dlatego wskazane jest aby utrzymywać nadgarstek w linii prostej, na noc zakładana jest szyna zapewniająca ustabilizowanie nadgarstka we właściwej pozycji. Zaleca się wykonywanie odpowiednich ćwiczeń np. krążenie nadgarstków, zaciskanie i prostowanie palców w celu poprawy krążenia w dłoni. Przy długotrwałej pracy nadgarstków wskazane są krótkie przerwy na ćwiczenia nadgarstków, rąk oraz barków. Dolegliwości bólowe oraz drętwienia, można złagodzić również poprzez zabiegi fizykalne.

Doraźnie można wstrzyknąć leki steroidowe w okolicę kanału nadgarstka w celu rozluźnienia tkanek i zmniejszenia obrzęku. Przyjmowanie leków działających przeciwzapalnie tj. aspiryna lub ibuprofen również przynosi ulgę. W przypadku zespołu cieśni nadgarstka zaleca się suplementacje witaminą B6. W celu zmniejszenia obrzęku wskazane są zimne okłady, tym samym odradza się stosowanie okładów ciepłych.

Skuteczną metodą leczenia zespołu kanału nadgarstka jest leczenie operacyjne, pod warunkiem, że nie doszło do trwałego uszkodzenia nerwu. Dlatego nie należy zbyt długo zwlekać z decyzja o zabiegu. Zabieg trwa stosunkowo krótko i może zostać wykonany w znieczuleniu miejscowym. Zabieg polega na wykonaniu nacięcia w obszarze nadgarstka, gdzie przebiega kanał wraz z nerwem pośrodkowym i ścięgnami i zniwelowania ucisku na nerw. Zabieg można również przeprowadzić metodą endoskopową i odbarczyć nerw za pomocą specjalnych narzędzi.

Na filmie wideo w bardzo prosty i obrazowy sposób wyjaśniono czym jest zespół cieśni nadgarstka.

 

Czym jest zespół cieśni nadgarstka?

Na czym polega zespół cieśni nadgarstka?

Budowa ludzkiej dłoni jest dużo bardziej złożona niż nam się wydaje. Weźmy pod uwagę np. nadgarstek, traktujemy go, jako całość nie wiedząc, że tak naprawdę składa się on aż z ośmiu połączonych ze sobą kości. Połączenie nadgarstka w całość jest tak rozwiązane, że kości te tworzą tzw. kanał nadgarstka, przez który prowadzone są nerwy, w tym nerw pośrodkowy oraz ścięgna, które umożliwiają nam zginanie palców. W skutek różnego rodzaju czynników, kanał nadgarstka może ulec zwężeniu, co powoduje ucisk na nerw pośrodkowy – taki stan nazywamy – zespół cieśni nadgarstka.

Uciskany nerw powoduje objawy, do najważniejszych z nich zaliczyć możemy ból towarzyszący wykonywaniu ruchów nadgarstkiem. Przy dalszym postępie schorzenia ból występuje także, gdy nadgarstek jest w spoczynku. W obrębie palców możemy odczuwać mrowienie oraz drętwienie. W miarę rozwoju schorzenia możemy mieć trudności z pisaniem na klawiaturze komputerowej, z utrzymaniem przedmiotów w dłoni, osłabnie nam siła mięśni.
 

 
Zespół nadgarstka najczęściej występuje w ok pięćdziesiątego roku, życiu, lecz nie stanowi to żadnej reguły, problemy z nadgarstkiem mogą pojawić się, bowiem w każdym wieku. Panie mają delikatniejsze dłonie, przez co problem ten dotyczy ich w większym stopniu aniżeli mężczyzn. Zespół cieśni nadgarstka często objawia się u osób z chorobami reumatycznymi, choć zazwyczaj dotyczy ręki dominującej nie oznacza to, że nie może wystąpić na obu dłoniach jednocześnie. Czytaj dalej „Czym jest zespół cieśni nadgarstka?”

Jakie objawy ma zespół cieśni nadgarstka?

Coraz więcej osób ma poważne problemy z bólami nadgarstka. Często lekceważymy początkowe objawy schorzenia, które nieleczone może spowodować dysfunkcję naszej ręki na wiele miesięcy. Zespół cieśni nadgarstka, wcześnie leczony nie wymaga długiej rehabilitacji i pozwala szybko przywrócić prawidłowe działanie nerwów i całej dłoni. Jeśli dopuścimy, aby ucisk na nerw pośrodkowy trwał zbyt długo konieczne będzie leczenie operacyjne i długotrwała rehabilitacja.

Kto narażony jest na zespół cieśni nadgarstka?

Mocno rozbudowane obecnie systemy informatycznie przyczyniły się do tego, że komputer jest nieodzownym elementem pracy w bardzo wielu branżach. Zespół cieśni nadgarstka często doskwiera właśnie osobom pracującymi z myszką komputerową lub dużo piszącym na maszynie bądź komputerze. Innym rodzajem czynności odpowiedzialnych za to, że powstaje zespół cieśni nadgarstka są sporty wymagające wytężonej pracy przegubu dłoni, zaliczamy do nich: tenis, kolarstwo czy gimnastyka. Zespół cieśni nadgarstka rozwija się szybciej, gdy przeciążeniu ulegają zginacze palców, dlatego też problemy z nadgarstkiem mogą mieć osoby poruszające się o kulach, osoby, które szyją lub wykonują innego rodzaju czynności obciążające nadmiernie nadgarstek.

Aby uniknąć leczenia operacyjnego powinno zgłosić się do lekarza, gdy tylko zaczną pojawiać się pierwsze objawy, z którymi sobie nie radzimy. W początkowym stadium zespół cieśni nadgarstka możemy leczyć domowymi sposobami, co nie znaczy, że wizyta u ortopedy jest zbędna. Główne objawy wynikają bezpośrednio z uszkodzenia nerwu pośrodkowego, który wraz z ścięgnami odpowiedzialnymi za zginanie palców przechodzi przez kanał nadgarstka. Nerw pośrodkowy kontroluje pracę kciuka, czucie w kciuku oraz w palcu pośrodkowym i serdecznym, a także połowie palca serdecznego. Objawy dokuczają stopniowo, mogą się nasilać w nocy lub wcześnie rano. Głównymi objawami są mrowienie, drętwienie oraz ból. Objawy te najczęściej występują w placach, których czucie kontroluje właśnie nerw pośrodkowy. W miarę jak ucisk na nerw pogłębia dolegliwości objawy te mogą przenieść się na inne obszary ręki. Zespół cieśni nadgarstka może występować na obu dłoniach lub na dłoni, którą wykorzystujemy w większym stopniu. Czytaj dalej „Jakie objawy ma zespół cieśni nadgarstka?”

Zespół cieśni nadgarstka – główne przyczyny

Zespół cieśni nadgarstka – główne przyczyny

Zaczynają się problemy z dłonią a ty zastanawiasz się, w czym rzecz. Palce zaczynają drętwieć pojawia się mrowienie, kujący ból w dłoni, który z czasem się nasila. Dłoń niby funkcjonuje prawidłowo leczy uścisk w dłoni słabnie, różnego typu przedmioty wypadają z ręki, a my się zastanawiamy, co jest grane? Jeśli pojawiają się u ciebie tego typu problemy najprawdopodobniej masz zespół cieśni nadgarstka. Przez nasz nadgarstek składający się z ośmiu kości przebiega kanał, przez który doprowadzone do dłoni są ścięgna odpowiedzialne za zginanie palcami oraz nerw pośrodkowy.

Zespół cieśni nadgarstka spowodowany jest uciskiem nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. Nerw ten jest odpowiedzialny za poruszanie kciukiem oraz za czucie kciuka oraz dwa i dwóch i pół z najbliższych palców. Wszelkie zaburzenia w przewodnictwie nerwowym mogą powodować dysfunkcję kciuka oraz zaburzenia czucia większości palców. Zaburzenia w przewodnictwie nerwowym może być spowodowane w wyniku opuchlizny wewnątrz kanału nadgarstka lub w wyniku jego przewężenia.

Czym spowodowany jest zespół cieśni nadgarstka?

W większości przypadków nie wiadomo, dlaczego występuje zespół cieśni nadgarstka, lecz znane są czynniki sprzyjające postępującemu uciskowi na nerw pośrodkowy. Jeśli w rodzinie były już występował zespól cieśni nadgarstka, bardzo możliwe, że jesteśmy genetycznie obciążeni. Oprócz obciążeń genetycznych za powstawanie zespołu cieśni nadgarstka mogą odpowiadać niektóre schorzenia. U osób z cukrzycą typu pierwszego oraz drugiego lub z niedoczynnościami tarczycy, o wiele częściej występuje zespół cieśni nadgarstka. Kolejną potencjalną przyczyną mogą być wcześniejsze urazy, które spowodowały, że kość zrastając się przesadnie nam narosła, przez co kanał nadgarstka jest nieznacznie przewężony. Reumatoidalne zapalenie stawów powodujące stany zapalne często również powoduje, że dokucza nam zespół cieśni nadgarstka. Czytaj dalej „Zespół cieśni nadgarstka – główne przyczyny”

Jak zdiagnozować zespół cieśni nadgarstka?

Jak zdiagnozować zespół cieśni nadgarstka?

Zespól cieśni nadgarstka pojawiać się może w każdym wieku, przy czym z reguły występuje po czterdziestym roku, życia – znacznie częściej u kobiet. Ucisk na nerw pośrodkowy, gdy trwa dostatecznie długo może doprowadzić do dysfunkcji naszej dłoni. W lekkich przypadkach zespół cieśni nadgarstka leczony jest zachowawczo. Oszczędzanie chorej ręki, zabiegi fizykalne oraz ćwiczenia pozwalają powrócić naszej dłoni do pełnej sprawności. Ucisk na nerw pośrodkowy objawia się drętwieniem lub mrowieniem kciuka oraz najbliższych trzech palców, w dłoni może pojawić się kujący ból. W przypadku pierwszych objawów należy oszczędzać daną rękę oraz ćwiczyć nadgarstki. Gdy okaże się, że nie jest to jednorazowe i objawy powracają warto udać się do lekarza, aby zdiagnozował problem.

Do kogo się zgłosić z zespołem cieśni nadgarstka?

Zespół cieśni nadgarstka może rozpoznać lekarz rodzinny, po zbadaniu nadgarstka ręki oraz zapoznaniu się z objawami nie powinno być wątpliwości, gdzie leży problem. Lekarz może przeprowadzić kilka prostych testów, aby potwierdzić czy jest to zespół cieśni nadgarstka. Uciskając przez minutę czasu powyżej nerwu pośrodkowego sprawdza czy wystąpią typowe objawy, pojawienie się drętwienia lub mrowienia może świadczyć o podrażnionym nerwie pośrodkowym (zmodyfikowany test Durkana). Kolejnym rodzajem testu jest opukiwanie koniuszkiem środkowego palca nerwu pośrodkowego, który w przypadku uszkodzenia wywoła ból. Ortopedia zna wiele różnego rodzaju testów mogących dać odpowiedź na nurtujące nas pytania. Oprócz wyżej wymienionych stosuje się test: Finkelsteina, Ftomenta, Kirka Watsona, Grinda czy Bunnella. Wszystkie te testy mają jedno wspólne zadanie odpowiedź na pytanie, co się dzieje z naszym i nadgarstkami. Czytaj dalej „Jak zdiagnozować zespół cieśni nadgarstka?”

Jak leczyć zespół cieśni nadgarstka?

Jak leczyć zespół cieśni nadgarstka?

Zespół cieśni nadgarstka to schorzenie spowodowane uciskiem na nerw pośrodkowy, który wraz z ścięgnami odpowiedzialnymi za zginanie palców przebiega przez kanał nadgarstka. Ucisk na nerw powoduje pojawienie się typowych objawów tj. drętwienie, mrowienie czy ból. Dolegliwości z biegiem czasu mogą się nasilać, co może doprowadzić do całkowitej dysfunkcji naszej dłoni. Zespół cieśni nadgarstka najczęściej pojawia się na dłoni wiodącej lub na obu dłoniach, możemy mieć trudności w chwytaniu małych rzeczy oraz w precyzyjnych ruchach dłoni.

Do końca nie są poznane dokładne przyczyny, które odpowiadałyby za obecny stan rzeczy. Choć nie znamy przyczyny to potrafimy zdefiniować okoliczności, w których zespół cieśni nadgarstka występuje znacznie częściej. Zazwyczaj na powstanie schorzenia zbiega się wiele czynników, a do najważniejszych z nich możemy zaliczyć: nadmierne używanie nadgarstka, choroby zapalne (reumatoidalne zapalenie stawów), niedoczynności tarczycy, cukrzyca pierwszego i drugiego typu, choroby zawodowe, urazy i złamania, ciąża oraz wiele innych.

Zespół cieśni nadgarstka, czy zawsze konieczna jest operacja?

Im szybciej zgłosimy się do lekarza tym mniej szkód spowodowanych uciskiem na nerw pośrodkowy. W początkowym stadium, zespół cieśni nadgarstka leczymy zachowawczo stosując kinezjoterapię oraz fizykoterapie. Wśród zabiegów fizykalnych możemy wyróżnić: masaże, mobilizacje stawów, zabiegi prądowe lub np. krioterapie w celu zmniejszenia obrzęków ścięgien. Leczenie fizykalne ma za zadanie wspomóc kinezjoterapie, która jest kluczowa na tym etapie leczenia. Czytaj dalej „Jak leczyć zespół cieśni nadgarstka?”

Zespół cieśni nadgarstka – powrót do zdrowia po zabiegu

Zespół cieśni nadgarstka – powrót do zdrowia po zabiegu

Zespół cieśni nadgarstka, jeśli jest nieleczony przyczynia się do powstania poważnych problemów z dysfunkcją naszej ręki. Zanikają mięśnie, nerw pośrodkowy ulega uszkodzeniu a ścięgna palców mogą ulec przykurczeniu. Zespół cieśni nadgarstka powstaje w wyniku ucisku na nerw pośrodkowy, w ok dziewięćdziesięciu procent przypadków przyczyna jest nieznana. Łagodne zmiany możemy leczyć za pomocą dostępnych zabiegów fizjoterapeutycznych a w przypadku bardziej zaawansowanych zmian w grę wchodzi jedynie leczenie operacyjne.

Ucisk na nerw pośrodkowy może być wywołany wieloma czynnikami począwszy od przebytych urazów nadgarstka, cukrzycy, reumatoidalnego zapalenia stawów, po wykonywanie czynności dłońmi mogącymi nadmiernie obciążać nadgarstek po ciąże kończąc. Jak badania wykazały najczęściej problemy maja kobiety, zespół cieśni nadgarstka zazwyczaj objawia się po czterdziestym roku życia, lecz nie ma tutaj reguły.

Jak ogólnie wiadomo, lepiej uniknąć operacyjnego leczenia i korzystać ćwiczeń oraz fizykoterapii. Różnego rodzaju ćwiczenia, masaże, elektrostymulacje, mobilizacja stawów, krioterapia, ultradźwięki oraz wiele innych zabiegów pomoże bezproblemowo powrócić w ciągu kilku tygodni do pełnej sprawności ręki. Terapia wspomagana jest przez unieruchomienie nadgarstka przy pomocy specjalnej szyny oraz zażywania środków przeciwbólowych oraz przeciwzapalnych.

Jednak nie zawsze można obyć się bez operacji, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów, objawy utrzymują się już ok sześciu miesięcy i brak perspektyw na poprawę konieczna jest operacja. Powrót do zdrowia po zabiegu chirurgicznym trwa dłużej niż samo leczenie operacyjne. Dokładny czas rehabilitacji trudny jest do przewidzenia ze względu na zależność od wielu czynników. To jak przebiegać będzie proces rehabilitacji zależy od rodzaju wykonywanego zabiegu (metoda otwarta lub endoskopowa) oraz od tego, jakie zmiany zostały poczynione przez zespół cieśni nadgarstka.
 

 

Zespół cieśni nadgarstka – jak wygląda powrót do zdrowia?

Operacja polega na przecięciu więzadła poprzecznego i w ten sposób odbarczenie nerwu pośrodkowego. Do wyboru mam dwie techniki wykonania zabiegu metodę otwartą oraz endoskopową. Metoda otwarta wymaga większego nacięcia nawet do czterech centymetrów (zazwyczaj wystarczą 2cm) natomiast w metodzie endoskopowej do wewnątrz dostajemy się za pomocą niewielkich nacięć. Oba zabiegi wykonywane są w znieczuleniu miejscowym. W metodzie endoskopowej nacięcie wykonywane jest od spodu, co pozwala na mniejsze uszkodzenie tkanek, mniejszą bliznę, łatwiejszą do zagojenia. Tym samym okres rekonwalescencji jest, którzy niż w przypadku metody otwartej. W przypadku techniki endoskopowej lekkie czynności można już wykonywać następną dobę po zabiegu. Powrót do pracy możliwy jest już po kilku tygodniach jednak przy cięższym charakterze prac zalecana jest przerwa mogąca wynosić nawet ponad dwa miesiące.  Bezpośrednio po zabiegu ręka na kilka dni zostaje zabandażowana, utrzymywanie ręki w pozycji podniesionej pomaga zmniejszyć opuchliznę oraz sztywność placów. Zabieg wykonany techniką endoskopową powoduje o wiele słabsze dolegliwości bólowe. Zabieg metoda otwartą wymaga ok sześciu tygodni, aby powrócić do normalnego stanu. W Przypadku metody endoskopowej do czynności trudnych wymagających powtarzalnych ruchów ręka możemy powrócić po ok. czterech tygodniach, jeśli operowana była dominująca ręka. Jeśli zaś operowana ręka nie była wiodąca a czynności nie są cykliczne mogą być wykonywane po trzech dniach po operacji.

To jak długo będzie trwać okres rekonwalescencji w dużej mierze zależeć będzie od nas samych. Zgłaszając się do lekarza zanim schorzenie nie przybierze na sile mamy bardzo duże szanse na uniknięcie leczenia operacyjnego, co znacznie skróci okres rekonwalescencji. Druga sprawa, że nieleczony zespół cieśni nadgarstka może doprowadzić do trwałego uszkodzenia nerwu, odbudowanie nerwu to kilka miesięcy żmudnej rehabilitacji. Brak operacji chirurgicznej to również brak ewentualnych komplikacji, które jak ogólnie wiadomo, mogą przytrafić się nawet przy najprostszym zabiegu. Choć powikłania występują niezmiernie rzadko nie można wykluczyć ewentualności powstania. Lecząc operacyjnie zespół cieśni nadgarstka może wystąpić zakażenie, nadmiernie krwawienie po operacji, uszkodzenie nerwów, blizny trudno się gojące oraz przewlekłe bóle dłoni wywołane tym razem nie przez zespół cieśni nadgarstka. Zespół algodystroficzny, to rzadko występujące powikłanie, które powoduje piekący ból jednej z kończyn i ma długotrwały charakter.

Scroll Up